Bekkenbodemdysfunctieafwijkingen kleine bekken

Bekkenbodemdysfunctie is een overkoepelende term voor klachten die het gevolg zijn van een verminderde functie van de bekkenbodemspieren of zenuwbanen of door structurele afwijkingen ter hoogte van het kleine bekken. De bekkenbodemspieren hebben een ondersteunende functie voor de organen in het kleine bekken (blaas, darmen en bij vrouwen de baarmoeder) en hebben een rol in het behouden van continentie (het ophouden van urine of stoelgang).

De voornaamste klachten van bekkenbodemdysfunctie zijn incontinentie voor stoelgang of urine, klachten om de stoelgang te evacueren, constipatie, prolaps of pijnklachten rond het anaal kanaal. 

Bekkenbodemdysfunctie treedt meestal op bij vrouwen waarbij een moeizame bevalling, overgewicht, eerdere heelkundige ingrepen in het kleine bekken of neurologische aandoeningen risicofactoren zijn.

De functionele evaluatie van de bekkenbodemspieren en de anale sfincter kan gebeuren met behulp van een anale manometrie. Om structurele afwijkinginen in het kleine bekken op te sporen (bijvoorbeeld een verzakking) kan er een transrectale echografie worden uitgevoerd.

De behandeling van bekkenbodemdysfunctie bestaat uit bekkenbodemkinesietherapie met bio-feedback, medicatie of neurostimulatie. In uitzonderlijke situaties kan een heelkundige behandeling worden overwogen. 

Patiënten met complexe bekkenbodemdysfunctie worden besproken in de bekkenbodemkliniek waarbij er nauwe samenwerking is met de dienst Gynaecologie, Urologie en Abdominale Heelkunde.